“Stond er maar eens zo’n rij voor onze galerie...”
Het is 31 mei en te goor weer om waar te zijn. Het regent pijpestelen en is hooguit een graad of tien elf. Goed weer om je in zomerse warme sferen te wanen en een bezoek te brengen aan de Pasar Malam Besar. We spreken af voor de lunch en zullen Peter Paul en Joop om twaalf voor de ingang op het Malieveld ontmoeten. De Pasar gaat om twaalf uur open en een kleine duizend andere mensen blijken een soortgelijke afspraak te hebben. Onze mobiele telefoons en de meer dan gemiddelde lengte van onze eetvrienden zorgen er voor dat we elkaar in deze verschrikkelijke mensenmassa toch nog snel vinden. Wat een drukte. Wat een handel. We denken: “Stond er maar eens zo’n rij voor onze galerie...” Als de deuren opengaan zijn we in ‘no time’ binnen en verbazen ons over de enorme uitgestrektheid van deze jaarlijkse pasar. Voor wie het nog niet weet, de Pasar Malam Besar is een jaarlijks terugkerende Indonesische markt. Je vindt er van allerlei Indonesische zaken zoals kleding, reisbureaus, planten, souvenirs, meubels, sieraden, houtsnijwerk, kruiden en specerijen, herinneringen en muziek, kunst en literatuur, BN-ers zoals Tante Lien, lezingen en natuurlijk eten, heel veel eten zelfs.
Koning Willem IV
Dit keer lunchen we bij een begrip. Niet alleen een begrip op de Pasar en in Den Haag, maar een begrip in heel Nederland en zelfs over onze grenzen. We zijn te gast bij Bami Kwa, al vanaf 1958 (!!) aanwezig op de Pasar. Dus echt één van de eerste en oudste deelnemers aan dit Indische feest. Eigenaar Richard Leidelmeijer (alweer 37 jaar Bami Kwa) vertelt wie er in al die jaren allemaal bij hem hebben gegeten. Het Koninklijk Huis bijvoorbeeld, Juliana en Prins Bernhard en ook van Vollenhove. Helaas had Beatrix vorig geen tijd om te eten, wel om te zwaaien en een handje te schudden. Een kroon op het werk zegt Leidelmeijer treffend. En wie weet vieren we over twee jaar op het 50-jarig bestaan een feestje met Koning Willem IV.
Een rondleiding door de fantastisch uitgeruste maar tijdelijke keuken leert ons van alles over lekker koken voor veel mensen. Tot onze verrassing blijkt alles vers en huisgemaakt. En dan de lunch. We beginnen met champagne en een voortreffelijke bamisoep, bami kwa dus wat letterlijke natte mie (zonder hoofdletter!) betekent. De saté kambing (geit), bami goreng rames, soto ajam en een heerlijke babi pangang maken dat we vervolgens van een voortreffelijke lunch genieten. Ongemerkt is inmiddels de hele zaak volgestroomd met bezoekers en is er geen tafeltje meer vrij. De koffie met spekkoek laten we voor wat het is want we hebben allemaal nog afspraken en een druk middagprogramma.
Soeharto
Bami Kwa is slechts een dag of tien per jaar een restaurant. Alleen op de Pasar Malam en alleen in Den Haag. Om kennis te maken met deze echte Indonesische keuken is de kans groot dat je moet wachten tot 2007. Je kan echter ook geluk hebben want de core-business van Bami Kwa is catering. Vanaf 25 personen kan je al terecht, maar ook voor een paar duizend man draait het enthousiaste team van Bami Kwa zijn hand niet om. Terecht trots zijn ze op het cateren van de opening van de Balinese Baden in Bad Oeynhausen, Duitsland. Een fantastisch verlopen partij met de complimenten van Helmut Kohl en van Soeharto die een ruime tip achterliet. Voor een authentieke Indonesische catering weten wij voortaan wel waar we moeten zijn; www.bamikwa.nl En, oh ja, onze complimenten aan Leidelmeijer; eindelijk eens een cateraar die in eerste instantie met enthousiasme over eten praat en denkt i.p.v. over euro’s...
